تبليغاتX
http://businesskey.blogfa.com
everything

حقوق مهاجران - مقايسه ميان ۲۵ كشور

مهاجر - در كجا زندگي شايسته‌اي در انتظار اوست؟

يك تحقيق، مقايسه‌اي كرده است ميان ۲۵ كشور اروپايي از زاويه حقوق مهاجرت. در اين تحقيق ۶ عرصه اصلي از جمله راه يابي به بازاركار و حق رأي بررسي شده است. هدف تحقيق اين است كه كشورها نقاط ضعف خود را بشناسند.

نتايج يك تحقيق نشان مي‌دهد كه كساني  كه به كشورهاي اروپايي مهاجرت مي‌كنند، بيش از همه در سوئد اين امكان را دارند كه در جامعه انتگره يعني جذب و ادغام شوند. اين تحقيق با حمايت اتحاديه اروپا توسط  بيش از ۲۰ سازمان از جمله "گروه سياست‌ مهاجرت" (Migration Policy Group)، كه يك كارگاه فكر است، انجام شده است. موضوع تحقيق سياست انتگراسيون در ۲۵ كشور اتحاديه اروپا و همچنين سوئيس، نروژ و كانادا  بوده است. روماني و بلغارستان اعضاي جديد اتحاديه اروپا مورد بررسي قرار نگرفته‌اند.

 

در اين تحقيق كشورها مي‌توانستند  ۱۰۰ امتياز  بياورند. سوئد با كسب ۸۸ امتياز در رتبه اول قرار گرفت و پرتغال با ۷۹ امتياز رتبه دوم را به دست آورد و لتوني با ۳۰ امتياز در ته جدول جاي يافت.

 

وضعيت هر كشور به دقت مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت تا مشخص شود هر كشور در چه عرصه‌اي كارايي بهتر و يا ضعف دارد.

 

جان نيسن مسئول "گروه سياست‌ مهاجرت" مي‌گويد:

« كشورهاي اتحاديه اروپا در مورد انتگراسيون همكاري زيادي دارند. در اينجا اين سؤال به وجود مي‌آيد كه: آيا كشورها مي‌توانند از يكديگر بياموزند؟ آيا آنها مي‌توانند وضعيت كشورهاي خود در اين زمينه  را با هم مقايسه كنند؟ اگر آري با چه معيارهايي؟ در اين روند ما مي‌خواهيم نقش داشته باشيم و مي‌گوييم خب‌، به چيزهاي معيني نگاه كن و مقايسه كن و اين سؤال را از خودت بكن: اگر من بخواهم خود را بهتر كنم در چه جهتي بايد تغيير كنم؟»

 

در اين تحقيق ۶ عرصه اصلي تعريف شد كه در انتگراسيون مهاجرين نقش عمده دارند از جمله امكان راه يابي به بازار كار، حق رأي و  داشتن تابعيت كشور محل اقامت. در حالي كه در اين عرصه‌ها سوئد از همه پيش‌تر بود آلمان و همچنين كشورهاي فرانسه‌، لوكزامبورگ و ايرلند در ميانه قرار داشتند.

 جان نيسن مي‌گويد اين تحقيق نه راهنما براي مهاجران است، براي اين كه ببينند كجا مي‌شود بهتر زندگي كرد، بلكه بايستي در خدمت دولت‌ها باشد.

به نظر نيسن «اتحاديه اروپا و كشورهاي عضو بايد اين شهامت را داشته باشند راهكارهاي خود را در صورت داشتن اصول مشترك با يكديگر مقايسه كنند. وقتي آنها مي‌گويند كه ما با تبعيض مخالف هستيم، در اين صورت راهكارهاي مربوط به آن را نگاه مي‌كنيم. ما آينه‌اي درست مي‌كنيم و به كشورها كمك مي‌كنيم كه خود را در آن بنگرند.»

 

و اين آينه البته نشان مي‌دهد كه كشورهاي اروپايي بسيار كمتر از آنچه مي‌توانند و بايد در اين زمينه خوب هستند.  در مجموع نتيجه رضايت بخش نيست. اوزدمير كه از نمايندگان سبزهاي آلمان در پارلمان اروپاست و در اين تحقيق نيز همكاري كرده، مي‌گويد موضوع اين نيست كه مقصر را نشان بدهيم.

او مي‌گويد: 

” اين فهرست ارقامي براي مقايسه در اختيارمان مي‌گذارد كه ما در كجا قرار داريم و ديگران در كجا قرار دارند و البته همچنين ديگران در چه جاهايي بدتر هستند و چگونه مي‌توان وضع را بهبود بخشيد. و اين چنين بايد در اين عرصه پيش رفت. اين يك انتقاد سخت نيست بلكه يك ميانجيگري است كجا مي‌توانيم خود را بهبود بخشيم و كجا مي‌توانيم از تجارب ديگران در اروپا بهره گيريم. همه چيز قابل انتقال نيست و همه كارهايي كه در جاهاي ديگر  مي‌شود بهتر نيست‌ اما بعضي چيزها بهتر است.“

 

به عنوان نمونه اسكانديناوي را در نظر مي‌گيريم: در سوئد، كه بيشترين امتيازات را بدست آورده است، هر مهاجري كه حق اقامت حداقل يك سال را دارد، در بيشتر عرصه‌ها مي‌تواند اشتغال داشته باشد و يا در آن زمينه به كار آزاد بپردازد، يعني مانند يك شهروند عضو اتحاديه اروپا. دولت به مهاجراني كه هنوز كار ندارند توسط كلاسهاي زبان و مشاوره براي كاريابي كمك مي‌كند. هم چنين هر مهاجري كه ۳ سال بطور قانوني در كشور اقامت دارد مي‌تواند در انتخابات محلي شركت كند.

 

نروژ و فنلاند نيز در اين تحقيق در صدر جدول قرار دارند. دلايل آن را سم اوزدمير اين گونه توضيح مي‌دهد: «من فكر مي‌كنم كه به يك نوع پراگماتيسم مربوط مي‌شود كه به نحو جالبي فراحزبي است. در سوئد دولت عوض شد اما اصول سياست انتگراسيون تغيير نكرد و فكر مي‌كنم راز موفقيت سياست انتگراسيون  در آن نهفته است كه بر سر اصول آن اتفاق نظر وجود دارد.

اين چه كمكي به ما مي‌كند و چگونه مي‌توانيم آن را جمعبندي كنيم؟

در آلمان وقتي در مورد مسئله مهاجرت بحث مي‌شود نه بطور علمي و يا مسئله مشخص بلكه در مورد ايدئولوژي بحث مي‌شود.»

 

در قعر جدول قبرس، ليتواني و اتريش قرار دارند. اتريش همسايه آلمان راه‌يابي به بازار كار و اقامت بلند مدت را بر مهاجرين دشوار مي‌كند و از آنها در مقابل تبعيضات به خوبي حمايت نمي‌كند.

 

اين گزارش آخرين آن در نوع خود نيست. در سال ۲۰۰۹ گزارش بعدي منتشر خواهد شد. اين امر از سويي در خدمت آن است كه هركدام از كشورها در چه عرصه‌هايي پيشرفت كردند و از سوي ديگر گزارش بايد تكميل شود مثلا تحقيق فعلي دسترسي به آموزش را مد نظر قرار نداده است.

+ نوشته شده در  Sat 1 Dec 2007ساعت   توسط seyed ata moosavi |